ElectroBoard
IEC
IEC 60364-5-52 · Wydanie 2009

§Annex_G Dodatek G (informacyjny) — Zalecane granice spadku napięcia oraz przykłady obliczeń PODSUMOWANIE EB

Załącznik G ma **status informacyjny** — nie ustanawia obowiązkowych progów, a podaje powszechnie przyjęte w praktyce projektowej wytyczne, których spełnienie zazwyczaj zaspokaja wymaganie funkcjonalne §525.1. **Zaleca się**: do **3 %** dla obwodów oświetleniowych oraz do **5 %** dla pozostałych obwodów odbiorczych (gniazda, silniki, urządzenia stacjonarne), licząc od punktu przyłączenia instalacji. Normy krajowe lub produktowe mogą ustanawiać ostrzejsze progi. Dla uwzględnienia składowej biernej obciążenia pełna postać obliczeń: `ΔU = K × I_B × L × (cosφ × R + sinφ × X)`, gdzie `K` — współczynnik systemowy (2 dla jednofazowego L-N, √3 dla trójfazowego symetrycznego), `R` — rezystancja czynna żyły na jednostkę długości, `X` — reaktancja indukcyjna na jednostkę długości (dane producenta kabla). Dla obciążenia czysto rezystancyjnego (`cosφ ≈ 1,0`) człon `sinφ × X` znika. Załącznik G zawiera przykłady obliczeń w kolejności: wybór metody ułożenia → bazowy `I_z` → współczynniki korekcyjne (§523.5 grupowanie, §523.6 temperatura) → sprawdzenie `I_n ≤ I_z` → sprawdzenie `ΔU`. **Zapad napięcia przy rozruchu** dla silników i obciążeń
Podsumowanie od ElectroBoard dla wygody projektowania — NIE normatywny tekst IEC. Oficjalna norma IEC 60364-5-52:2009 dostępna na webstore.iec.ch →.
💡 Wyjaśnij prostym językiem
Prostym językiem
Wygenerowane przez AI – może zawierać nieścisłości

Załącznik G ma charakter informacyjny, tzn. nie ustanawia obowiązkowych liczb, lecz podaje przyjęte w praktyce orientacyjne wartości, które zazwyczaj spełniają wymaganie §525.1: do 3% spadku napięcia dla oświetlenia i do 5% dla pozostałych obwodów odbiorczych, licząc od punktu przyłącza. Podano tu również wzór: ΔU = K × I_B × L × (cosφ × R + sinφ × X), gdzie K — 2 dla sieci jednofazowej i √3 dla trójfazowej, a R i X — rezystancja i reaktancja kabla. Dla typowego obciążenia „rezystancyjnego” człon z X znika i wzór się upraszcza. Osobno sprawdza się spadek przy rozruchu silników — stan ustalony w granicach nie gwarantuje, że napięcie nie „siądzie” podczas rozruchu. Praktycznie: z tego załącznika korzysta się przy ręcznym obliczaniu przekroju długich linii.