Edytor paneli

Edytor to główny ekran w ElectroBoard, na którym projektujesz swoją rozdzielnicę elektryczną. Tutaj dodajesz urządzenia, konfigurujesz połączenia między nimi, ustawiasz przewody i widzisz wyniki sprawdzeń w czasie rzeczywistym.

---

Nawigacja po panelu#

Obszar roboczy to płótno SVG z szynami DIN i urządzeniami. Możesz swobodnie przesuwać i przybliżać widok.

Na komputerze:

• Kółko myszy — przybliżanie do pozycji kursora
• Lewy przycisk myszy + przeciąganie w tle — przesuwanie
• Spacja (przytrzymana) lub narzędzie „Ręka” (H) — przesuwanie bez ryzyka zahaczenia urządzeń

Na urządzeniu mobilnym:

• Ściskanie (dwa palce) — przybliżanie
• Jeden palec w tle — przesuwanie

Dodawanie urządzeń#

Nowe urządzenia bierze się z palety „Komponenty” po lewej stronie: kliknij urządzenie, aby wziąć je „do ręki”, lub przeciągnij je na szynę DIN.

Na komputerze:

1. Paleta jest domyślnie widoczna. Aby ją ukryć lub pokazać, użyj przycisku u góry kolumny narzędzi lub **Ctrl+**; szerokość palety można zmienić, przeciągając jej prawą krawędź
2. Użyj wyszukiwarki u góry palety (klawisz /) — działa według nazwy, skrótu, opisu, parametrów urządzenia i podpowiedzi (np. "Modbus", "gG", "RS485"). Jeśli tekst wpisano w złym układzie klawiatury, paleta to zauważa i pokazuje wyniki dla właściwego
3. Lub znajdź urządzenie w odpowiedniej grupie — grupy zwijają się, a każda ma kolorowy znacznik i liczbę urządzeń. Na górze są sekcje „Ulubione” (gwiazdka w wierszu dodaje urządzenie do nich) i „Ostatnie”
4. Przycisk ⓘ w wierszu otwiera kartę „O urządzeniu”: co można skonfigurować po umieszczeniu, warianty połączeń, oznaczenie na schemacie
5. Kliknij urządzenie — trafia „do ręki” (podpowiedź pojawia się na dole palety). Kliknij wolne miejsce na szynie — urządzenie zostanie tam umieszczone. Esc anuluje
6. Lub przeciągnij urządzenie na szynę — „wskakuje” na najbliższe wolne miejsce

Z klawiatury: Enter na wierszu palety bierze urządzenie do ręki; ←/→ — sąsiednie wolne miejsce na szynie, ↑/↓ — sąsiednia szyna, Enter — umieść, Shift+Enter — umieść i zachowaj urządzenie w ręce dla następnego. Jeśli brakuje miejsca, edytor informuje, ile modułów potrzeba.

Szyny (szyna rozdzielcza faz, N i PE) dodaje się jednym przyciskiem z osobnego wiersza palety — bez przeciągania.

Na urządzeniu mobilnym:

1. Stuknij „+ Dodaj” po prawej stronie paska narzędzi — otworzy się paleta „Komponenty” z wyszukiwarką i chipami grup (Wszystkie / Ulubione / Ostatnie / grupy)
2. Stuknij urządzenie — paleta zmieni się w pasek „Urządzenie w ręce”
3. Stuknij podświetlone miejsce na szynie. Można umieścić kilka takich samych urządzeń z rzędu; „Gotowe” kończy
4. Lub przytrzymaj wiersz palety i przeciągnij urządzenie palcem

Urządzenia można przeciągać między szynami oraz między pozycjami na tej samej szynie.

Klonowanie (Ctrl+przeciąganie): przytrzymaj Ctrl podczas przeciągania — urządzenie jest kopiowane ze wszystkimi parametrami (prąd znamionowy, charakterystyka, kabel, odbiorniki) do docelowego gniazda.

[zrzut ekranu: przeciąganie urządzenia z palety na szynę]

Przenoszenie urządzeń — inteligentne DnD#

System przeciągania i upuszczania w ElectroBoard automatycznie wybiera najlepszy sposób umieszczenia urządzenia w zależności od sytuacji:

Wolne gniazdo → Umieszczenie#

Jeśli docelowe gniazdo jest wolne, urządzenie po prostu się tam przenosi. Podświetlenie na zielono.

Zajęte gniazdo → Wstaw z przesunięciem#

Jeśli docelowe gniazdo jest zajęte, system automatycznie wstawia urządzenie, przesuwając jego sąsiadów — działa to zarówno na tej samej szynie, jak i przy przenoszeniu między szynami:

• Sąsiednie urządzenia przesuwają się automatycznie, aby zrobić miejsce
• Podczas przeciągania urządzenia natychmiast pokazują swoje nowe pozycje — widzisz wynik przed puszczeniem
• Półprzezroczysta kopia przenoszonego urządzenia pojawia się w docelowym gnieździe
• Jeśli po prawej stronie brakuje miejsca, system automatycznie próbuje przesunąć w lewo

Nie można umieścić → Zablokowane#

Jeśli nie ma miejsca na przesunięcie, urządzenie wraca do pozycji początkowej. Podświetlenie na czerwono.

[zrzut ekranu: wstaw z przesunięciem — niebieska linia i podświetlone moduły]

Wybieranie i konfigurowanie urządzenia#

Kliknij urządzenie, aby je wybrać. Po prawej stronie pojawi się panel właściwości z sekcjami (pokazywane są tylko te, które dotyczą danego urządzenia):

• Podstawowe — nazwa, prąd znamionowy, parametry dodatkowe (charakterystyka, typ RCD itp.) oraz strefa pomieszczenia
• Połączenie — wariant połączenia (1P/2P/3P/4P), faza, szerokość w modułach, kierunek zasilania, zaciski i zwory
• Hierarchia — strefa ochronna, źródło (dla przełącznika/przełącznika sieć-agregat — podstawowe i rezerwowe), wejście N i wyjście N, podłączone urządzenia („Zasila”)
• Źródło zasilania — rola źródła dla urządzeń wejściowych
• Sterowanie — stycznik dla obwodu sterowania (dla łączników stycznikowych, przekaźników czasowych, przekaźników napięciowych, przekaźników wielofunkcyjnych, inteligentnego sterownika)
• Kable wejściowe — kabel podstawowy i rezerwowy (dla przełącznika sieć-agregat i przełącznika)
• Obciążenie — obliczone obciążenie i odbiorniki, znaczniki „Obciążenie harmoniczne” (dla trójfazowych) i „Obwód krytyczny” (obciążenie, które musi przetrwać zanik sieci) oraz „Przewód do odbiornika” — długość, przekrój i PE przewodu końcowego, które wchodzą do obliczenia prądu zwarciowego
• Kabel — kabel urządzenia (dla elementów grzebienia — informacja, że urządzenie jest zasilane z grzebienia)
• Uwagi — dowolny tekst (domyślnie zwinięte)

U góry panelu znajduje się przycisk „⋯” z menu działań urządzenia, a na dole — „Usuń komponent”. Panel właściwości nie zamyka się po kliknięciu w tło — tylko za pomocą przycisku ×.

Sekcje można zwijać, klikając nagłówek. Stan zwinięcia/rozwinięcia jest zapamiętywany dla każdego typu urządzenia — jeśli zwiniesz „Uwagi” dla wyłączników nadprądowych, pozostanie zwinięty dla wszystkich kolejnych wyłączników nadprądowych, ale nie wpłynie na inne typy.

Karta urządzenia i menu działań#

Najedź na urządzenie — chwilę później pojawi się karta: typ i nazwa, faza i N, prąd znamionowy (na przykład „C16” lub „30 mA · A”), obciążenie w procentach i amperach, źródło zasilania oraz najpoważniejszy problem z kontroli. Najechanie na znacznik zacisku pokazuje rolę tego zacisku słowami. Grzebienie i szyny mają własne karty (dla szyny — zajętość i źródło).

Kliknięcie prawym przyciskiem urządzenia otwiera menu działań z tą samą kartą u góry; kliknięcie wiersza z problemem otwiera kontrole z podświetlonymi wierszami tego urządzenia. To samo menu otwiera przycisk „⋯” w panelu właściwości. Działania: Właściwości, Duplikuj (kopia na tej samej szynie), działania grzebienia (Szyna grzebieniowa, Szyna grzebieniowa N, Szyna grzebieniowa wyjściowa, Dodaj do szyny grzebieniowej, a dla elementu grzebienia — Rozbij szynę grzebieniową tutaj, Połącz z szyną grzebieniową, Usuń z szyny grzebieniowej, Usuń szynę grzebieniową) oraz Usuń. Niedostępne działanie pozostaje w menu z wyjaśnieniem, dlaczego nie można go wykonać.

Na telefonie dotknięcie urządzenia otwiera na dole kartę urządzenia z przyciskami „Właściwości”, „Działania” i „Zaciski” (role zacisków słowami). Jeśli urządzenie ma problem, jego wiersz na karcie otwiera kontrole. Panel przewija się automatycznie, aby zaznaczone urządzenie nie było zasłonięte kartą.

Odbiorniki#

Kliknij "Odbiorniki →" w panelu właściwości, aby otworzyć szufladę z listą odbiorników. Tutaj możesz:

• Dodać odbiorniki z katalogu (29 presetów w 5 kategoriach: kuchnia, łazienka, oświetlenie, HVAC, gniazda)
• Dodać niestandardowy odbiornik z dowolnymi parametrami
• Zmienić ilość, moc, cosφ i współczynnik jednoczesności
• Zobaczyć obliczone obciążenie w czasie rzeczywistym

Szuflada odbiorników zastępuje panel właściwości (nie nakłada się na niego) — zamknij ją za pomocą ← lub ×.

Edytor zacisków urządzenia#

Wiele urządzeń (przełączniki sieć-agregat, przełączniki, przekaźniki, styczniki, liczniki, RCD/RCBO i inne) umożliwia dostrojenie ich zacisków — oznaczenia, umiejscowienia i zwór wewnętrznych. Edytor otwiera się w panelu właściwości wybranego urządzenia.

W jego centrum znajduje się schemat repliki urządzenia: skalowana kopia obudowy z zaciskami na rzeczywistych krawędziach (góra/dół), pokolorowana według przewodu. Jest to ten sam widok, co na płótnie panelu — kliknij dowolny zacisk na schemacie, aby otworzyć jego kartę. Każda zmiana jest stosowana natychmiast (bez "Zastosuj") i synchronizowana ze schematem oraz płótnem.

Karta zacisku#

• Oznaczenie zacisku — etykieta zgodna z normą (numeracja IEC: 1/3/5 dla wejścia podstawowego, 2/4/6 dla rezerwowego, N, U/V/W dla wyjść — w zależności od typu urządzenia). Możesz wybrać wartość z katalogu lub wprowadzić własną.
• Umiejscowienie — na której krawędzi znajduje się zacisk (Góra / Dół) i jego pozycja wzdłuż krawędzi (krok ‹ 1/8 ›). Jeśli gniazdo jest zajęte, zaciski są zamieniane. Podpowiedź znajduje się na ikonie ⓘ.
• Źródło wejściowe — dla urządzeń dwuźródłowych (przełącznik sieć-agregat/przełącznik) pokazuje, do którego źródła należy zacisk (Podstawowe / Rezerwowe). Przycisk "Zamień źródła" atomowo zamienia cały zestaw wejść podstawowych i rezerwowych.
• ↺ w nagłówku karty resetuje ten zacisk do ustawień domyślnych.

Kierunek zasilania urządzenia (↑ Góra / ↓ Dół) jest ustawiany tutaj, nad schematem (dla urządzeń, które to obsługują).

Znaczniki ról zacisków. Obok zacisków każdego urządzenia na płótnie znajdują się krótkie znaczniki ról: wejście, wyjście, PE, cewka sterująca, styk pomocniczy itd. Na komputerze najechanie na znacznik pokazuje opis słowami (na przykład „Wejście L — źródło podstawowe”). Oznaczenie zacisków pochodzi z numeru katalogowego rzeczywistego produktu.

Zwory i połączenia#

Sekcja "Zwory i połączenia" (domyślnie zwinięta) zarządza zworami między zaciskami:

• Zwora wejścia rezerwowego — dla wielofazowych przełączników sieć-agregat, jeden przełącznik łączy zaciski fazowe wejścia rezerwowego w grupę (np. aby jednofazowe zasilanie rezerwowe zasilało wszystkie fazy). Na schemacie i płótnie jest rysowana jako wspólna szyna zwory i podąża za źródłem rezerwowym przy "Zamień źródła".
• Lista zwór — wszystkie istniejące zwory z przyjaznymi etykietami zacisków (np. 1 → 3) i oznaczeniem pochodzenia.
• Dodaj ręcznie — wybierz typ (Połączenie wewnętrzne między dwoma zaciskami tego samego urządzenia lub Zwora rezerwowa), zaciski "Z"/"Do" i naciśnij +. Niebezpieczne połączenia (zwarcie między różnymi przewodami L↔N/PE) są blokowane z wyjaśnieniem.

Typy połączeń zarządzane przez system (połączenie z neutralnym niezależnego źródła, odniesienie do grzebienia) są tworzone automatycznie i nie są oferowane do ręcznego tworzenia.

Usuwanie urządzenia#

Istnieją trzy sposoby usunięcia urządzenia:

• Klawiatura — wybierz urządzenie i naciśnij ⌨️ Delete lub Backspace. Potwierdź usunięcie w oknie dialogowym.
• Menu działań — kliknij urządzenie prawym przyciskiem myszy (lub użyj „⋯” w panelu właściwości) i wybierz „Usuń”. Przydatne, gdy nie chcesz najpierw wybierać urządzenia osobnym kliknięciem.
• Panel właściwości — otwórz ustawienia urządzenia i naciśnij przycisk "Usuń komponent" na dole panelu. Przydatne na urządzeniu mobilnym.

Ostrzeżenie: gdy usuniesz urządzenie, które jest nadrzędne dla innych (np. RCD z podłączonymi wyłącznikami nadprądowymi), urządzenia podrzędne tracą połączenie z urządzeniem nadrzędnym.

Cofnij / Ponów#

Każdą czynność można cofnąć:

• ⌨️ Ctrl+Z — cofnij
• ⌨️ Ctrl+Y lub Ctrl+Shift+Z — ponów

Przyciski ↩ ↪ są również dostępne na pasku narzędzi. Historia czynności jest przechowywana przez cały czas pracy nad projektem.

Ochrona przed zepsutymi zmianami. Edytor nie stosuje zmiany, po której rozdzielnica stałaby się niespójna — na przykład dwa bieguny jednego urządzenia dostałyby tę samą fazę, pozostałoby odwołanie do nieistniejącego urządzenia lub grzebienia, urządzenie straciłoby źródło zasilania albo szyna byłaby zasilana sama z siebie. W takim przypadku nic się nie zmienia, a komunikat wyjaśnia powód.

Zarządzanie szynami#

Panel składa się z szyn DIN, na których montuje się urządzenia. Nad każdą szyną znajduje się dyskretny nagłówek: „Szyna N — nazwa”, pasek wypełnienia i licznik, np. „13 / 24 mod.”. Numer szyny wynika z jej położenia na panelu, więc po usunięciu lub dodaniu szyn numeracja pozostaje ciągła: 1, 2, 3… bez luk. Gdy urządzenia wykraczają poza koniec szyny, obok pojawia się czerwone „! +N” — kliknij je, aby otworzyć tę szynę w trybie Szyn.

Maksymalna liczba szyn to 12. Odpowiada to największym panelom domowym i małym panelom komercyjnym. W przypadku większych instalacji zaleca się podzielenie ich na osobne projekty.

Nazwa szyny#

Nazwa to numer (obliczany przez edytor) plus własny sufiks, np. „Zasilanie” lub „Oświetlenie”. Zmienia się ją wyłącznie w trybie „Szyny”: kliknij nagłówek szyny — tryb otworzy się z tą szyną zaznaczoną. Następnie użyj pola „Nazwa” w panelu akcji, ✎ na nagłówku, dwukrotnego kliknięcia nazwy lub F2 / Enter: edytowany jest tylko sufiks (do 40 znaków), Enter zapisuje, Esc anuluje. Pusty sufiks pozostawia tylko „Szyna N”. Poza trybem nagłówek tylko wyświetla nazwę. W telefonie nazwę edytuje się w dolnym arkuszu — w trybie „Szyny” dotknij „Nazwa” w panelu akcji, dotknij ✎ lub dotknij dwukrotnie nazwy.

Tryb Szyn (D)#

Szynami zarządza się w osobnym trybie: naciśnij D lub przycisk „Szyny” w kolumnie narzędzi (w telefonie — na liście trybów). W tym trybie paleta jest ukryta, urządzenia są przygaszone i nie można ich przeciągać, a kliknięcie szyny ją zaznacza (↑/↓ — sąsiednia szyna). Nad zaznaczoną szyną pojawia się panel akcji:

• W górę / W dół — przesuwa szynę o jedno miejsce (Alt+↑ / Alt+↓). Na komputerze szynę można też przeciągnąć: podczas przeciągania linia „Tutaj · będzie N.” pokazuje nowe miejsce, a Esc anuluje. Urządzenia, grzebienie i szyny rozdzielcze przesuwają się razem z szyną, a numery szyn wynikają z nowej kolejności. Przewody z ręczną trasą zachowują kształt, jeśli oba ich końce przesunęły się razem; pozostałe wracają do trasy automatycznej — komunikat podaje, ile ich jest, i oferuje „Cofnij”.
• Nazwa — pole sufiksu
• Szerokość — każda szyna ma własną: chipy 12 / 18 / 24 / 36, −/+ o jeden moduł (klawisze [ i ], z Shift — do sąsiedniej standardowej szerokości), a na komputerze także uchwyt na prawym końcu wybranej szyny. Poszerzenie oraz zwężenie, przy którym wszystkie aparaty nadal się mieszczą, niczego nie przesuwa. Jeśli aparaty się nie mieszczą, edytor niczego nie zmienia i pyta: „Przesuń tylko te, które się nie mieszczą” (trafią na najbliższe wolne miejsca na tej samej szynie — opcja domyślna), „Usuń luki i zmniejsz”, „Przenieś je na inną szynę”, „Usuń” lub „Zostaw” dotychczasową szerokość; nowa krawędź i aparaty, które się nie mieszczą, są na rozdzielnicy zaznaczone na czerwono. „Wszystkim” nadaje tę szerokość wszystkim szynom w jednym kroku. Na telefonie szerokość zmienia się w dolnym arkuszu z podglądem nowej krawędzi na rozdzielnicy i przyciskiem „Zastosuj”.
• Rozmieść ▾ — „Według typu” (automatyczne sortowanie) lub „Tylko zamknij luki” (klawisze S i Shift+S)
• Kopia — duplikuje szynę z aparatami (Ctrl+D): kopia staje się kolejną szyną po oryginale, z tą samą szerokością i nazwą; aparaty są kopiowane bez przewodów i bez zasilania — podłącz je ponownie. Gdy szyn jest już 12, przycisk jest niedostępny.
• Usuń — pusta szyna znika od razu (komunikat oferuje „Cofnij”). Przy szynie z aparatami edytor pyta: „Przenieś aparaty i usuń szynę” — aparaty zajmą w tej samej kolejności wolne miejsca na szynie wybranej z listy, grzebień przenosi się w całości, a szyny, na których brakuje miejsca, są na liście niedostępne; albo „Usuń razem z aparatami” (Ctrl+Z przywraca wszystko). Ostatnią szynę również można usunąć (klawisz Delete).

Pod ostatnią szyną znajduje się przycisk „Nowa szyna · staje się N-tą” (klawisz A); nowa szyna przyjmuje szerokość szyny powyżej. Pasek trybu u góry pokazuje liczbę szyn i zajęte moduły oraz zmienia odstęp między szynami (−/+ co 0,5 cm). Opuść tryb przyciskiem „Gotowe”, klawiszem D lub Esc (gdy szyna jest zaznaczona, pierwszy Esc tylko czyści zaznaczenie).

Gdy na panelu nie ma już żadnych szyn, na kanwie pojawia się karta z wyborem szerokości (12 / 18 / 24 / 36 mod.) i przyciskiem „Dodaj pierwszą szynę”.

Automatyczne sortowanie („Według typu”)#

„Według typu” porządkuje urządzenia na szynie w logicznej kolejności:

1. Urządzenia zasilające (rozłączniki, liczniki)
2. RCD i RCBO (urządzenia ochronne)
3. Wyłączniki nadprądowe
4. Urządzenia pomocnicze

W obrębie każdego typu — sortowanie według fazy (L1 → L2 → L3) i według prądu znamionowego (od większego do mniejszego). Urządzenie nadrzędne jest zawsze umieszczane przed urządzeniami podrzędnymi. Akcja obsługuje Cofnij (Ctrl+Z).

Szyny#

Na dole rozdzielnicy wyświetlane są szyny — N (neutralna), PE (ochronna) oraz PEN (kombinowana). Zestaw szyn jest określany automatycznie w zależności od wybranego układu uziemienia:

• TN-S — oddzielne szyny N i PE
• TN-C-S — szyny N, PE i PEN
• TN-C — tylko PEN
• TT — oddzielne szyny N i PE
• IT — tylko PE

Gdy występuje RCD, dla każdej grupy ochronnej tworzona jest automatycznie osobna szyna N. Wyłączniki RCBO, przekaźniki napięciowe i inne urządzenia z biegunem N podłącza się do wspólnej szyny N rozdzielnicy.

Zasilanie szyn N i PEN#

Szyny neutralne (N i PEN) zawsze pokazują, skąd są zasilane: panel szyny ma znacznik ze źródłem. Jeśli źródło nie jest ustawione lub nie jest określone jednoznacznie, znacznik podaje powód (na przykład „Nie wybrano źródła”) i oferuje jednym kliknięciem opcję „Potwierdź: …”; źródło ustawione automatycznie ma uwagę „sprawdź”. Jeśli od szyny zależą urządzenia z nieokreślonym przewodem neutralnym, panel proponuje „Podłącz do tej szyny” jako jeden krok.

Jeśli usunięcie szyny DIN lub zmiana jej szerokości zerwałyby zasilanie szyny, edytor nie robi tego po cichu, lecz proponuje „Odłącz szynę i kontynuuj”.

Prąd znamionowy szyny. Panel szyny ma pole „Prąd znamionowy szyny (A)” z szybkim wyborem (63, 80, 100, 160 A, „własna” lub „brak wartości”). Puste pole oznacza, że wartość nie jest zadeklarowana: aplikacja niczego nie podstawia, a kontrola przeciążenia nie jest dla szyny wykonywana — mówi o tym osobne ostrzeżenie.

Szyny rozdzielcze faz (L1/L2/L3)#

Oprócz szyn N/PE/PEN paleta „Szyny rozdzielcze” zawiera przycisk „+ L” — dodaje on szynę rozdzielczą fazy, aby zagregować grupę wyłączników 1P/3P na jednej fazie. Działa to dla wszystkich rozdzielnic (1-fazowych/2-fazowych/3-fazowych) — nawet w rozdzielnicy jednofazowej 5+ wyłączników na L1 korzysta ze wspólnej szyny L zamiast „sieci” przewodów.

Model z przypisanym właścicielem: po dodaniu szyny wybiera się jej właściciela we właściwościach (nadrzędny rozdzielacz, np. wyłącznik nadprądowy wejściowy lub stycznik) oraz fazę. Kolor szyny jest wyprowadzany automatycznie z fazy. Dopóki nie zostanie przypisany właściciel, szyna jest wyświetlana jako szary placeholder z oznaczeniem „L”.

Podłączanie urządzeń podrzędnych: dla wyłącznika 1P/3P szyny L1/L2/L3 pojawiają się jako opcje na liście rozwijanej „ŹRÓDŁO” we właściwościach, obok wyłączników nadrzędnych. Po wybraniu szyny o innej fazie dla wyłącznika 1P faza przełącza się automatycznie.

Grzebienie fazowe: grzebień 1P może być zasilany bezpośrednio z szyny L — jeden przewód z szyny do grzebienia zamiast oddzielnych przewodów do każdego elementu.

Strefy montażowe#

Szyny można umieszczać w różnych strefach rozdzielnicy:

• Strefa dolna — standardowa pozycja pod szynami (poziomo)
• Strefa górna — nad szynami (poziomo)
• Strona lewa / prawa — pionowe listwy z boku rozdzielnicy
• Na szynie DIN — montowana na dowolnej szynie jako urządzenie modułowe

Strefę montażową można zmienić w panelu właściwości szyny lub przeciągając szynę między strefami. W tym samym panelu jest pole „Izolacja”: na szynie DIN szyna może być „Bez izolacji” albo „Izolowana”, a poza szyną wybór jest zablokowany — tylko bez izolacji.

Zaciski i przypisanie#

Każda szyna ma określoną liczbę zacisków (standardowe rozmiary: 2, 4, 6, 8, 10, 12, 15, 18, 24). System automatycznie:

• Zlicza zajęte zaciski — na podstawie podłączonych urządzeń
• Proponuje zwiększenie — jeśli liczba połączeń przekracza liczbę zacisków, pojawia się okno dialogowe oferujące najbliższy standardowy rozmiar
• Przypisuje zaciski — automatyczny rozdział (przycisk „Auto” w panelu właściwości)

Panel właściwości wyświetla listę przypisania zacisków szyny. Kliknięcie wiersza podświetla odpowiedni moduł na rozdzielnicy pulsującą animacją.

Agregacja grzebienia na liście połączeń#

Grzebień N zasilany z tej szyny jest wyświetlany na liście jako pojedynczy zacisk grupowy zamiast N oddzielnych wierszy dla każdego elementu grzebienia. Jest to fizycznie poprawne: jeden przewód biegnie z szyny do grzebienia, a sam grzebień następnie rozdziela N na swoje wyłączniki.

• Strzałka szewronowa ▶/▼ w wierszu grzebienia — rozwija/zwija listę urządzeń wewnętrznych
• Oznaczenie „X urz.” — liczba elementów grzebienia
• Elementy zagnieżdżone — tylko do odczytu, zarządzane przez panel grzebienia (oznaczenie „grzebień” w każdym wierszu)

Licznik zajętych zacisków i automatyczne przypisanie liczą grupami: grzebień z 5 wyłącznikami = 1 zajęty zacisk, a nie 5. Rozwiązuje to problem, gdy szyna z 10 zaciskami fałszywie wskazywała „przepełnienie” z powodu małej liczby połączeń fizycznych.

„N zasilanie” — wirtualny wiersz z sieci#

Gdy urządzenie główne rozdzielnicy (bez rodzica) nie ma bieguna N (wyłącznik 3P, generator, falownik, UPS bez N), do listy zacisków szyny dodawany jest wirtualny wiersz nr 1 „N zasilanie (sieć/źródło)” — fizyczny przewód N dociera do szyny bezpośrednio z sieci, poza wyłącznikiem. Jeśli urządzenie główne ma biegun N (np. wyłącznik 4P lub SPD 3P+N jako urządzenie główne), ten wiersz nie jest potrzebny — urządzenie główne jest samo źródłem i jest wyświetlane jako zwykłe połączenie.

Podświetlenie po wybraniu szyny#

Po kliknięciu szyny podświetlane są powiązane urządzenia:

• Niebieskie przerywane linie — urządzenia z bezpośrednim połączeniem z szyną
• Żółte przerywane linie — pośrednie elementy potomne (zasilanie przechodzi przez szynę, ale bez bezpośredniego przewodu)

Więcej: Ustawienia sieci

Grzebienie (szyny grzebieniowe)#

Grzebień to miedziana szyna łączeniowa, która zastępuje pojedyncze przewody dla grupy wyłączników. Zamiast "sieci" przewodów od urządzenia nadrzędnego do każdego urządzenia podrzędnego — jeden kompaktowy pręt.

Tworzenie grzebienia#

Kliknięcie prawym przyciskiem myszy na wyłączniku otwiera menu działań (menu nazywa grzebień „szyną grzebieniową”):

• Szyna grzebieniowa 1P (liczba urządzeń obok) — grzebień wejściowy zastępujący przewody od urządzenia nadrzędnego do grupy
• Szyna grzebieniowa wyjściowa 1P (liczba grup obok) — zastępuje przewody od wyłącznika do jego urządzeń podrzędnych

Typ grzebienia (1P, 3P, 1P+N, 3P+N) jest określany automatycznie na podstawie faz wyłączników.

Typy grzebieni#

Typ	Przewody	Przeznaczenie
1P	L1	Grupy jednofazowe
3P	L1, L2, L3	Grupy trójfazowe
1P+N	L1, N	Jednofazowe z neutralnym
3P+N	L1, L2, L3, N	Trójfazowe z neutralnym
N	N	Rozdział neutralnego (grzebień N)

Grzebienie N — osobna szyna DIN dla przewodu N zamiast pojedynczych przewodów do każdego wyłącznika. Są zasilane bezpośrednio z szyny N, kaskadowo z innego grzebienia N lub z urządzenia rozdzielczego — na przykład modułu krzyżowego 4P, który sam jest punktem rozdziału N. To drugie rozwiązanie jest przydatne, gdy rozdzielnica nie ma jeszcze szyny N, a chcesz szybko utworzyć grzebień N pod modułem krzyżowym. Menu kontekstowe wyłącznika oferuje podmenu "Z szyny N / Z modułu krzyżowego", gdy obie opcje są dostępne.

Wybór fazy dla grzebieni jednofazowych#

Gdy grzebień typu 1P lub 1P+N jest zasilany z urządzenia nadrzędnego trójfazowego (3P/3P+N), w panelu właściwości pojawia się selektor "Faza" — L1, L2 lub L3. Pozwala to jawnie ustawić, na której fazie znajduje się grzebień, bez konieczności edycji każdego elementu osobno.

Propagacja fazy (BFS): gdy zmienisz fazę urządzenia nadrzędnego 1P/1P+N, system automatycznie aktualizuje fazę odpowiedniego grzebienia, wszystkich urządzeń podrzędnych jednofazowych oraz elementów grzebienia w poddrzewie. Urządzenia nadrzędne trójfazowe (3P/3P+N) nie propagują fazy — każde urządzenie podrzędne wybiera ją samodzielnie. Urządzenia podrzędne 2P nie są zmieniane.

Zablokowane pola na elementach grzebienia#

Elementy wejściowego grzebienia mają zablokowane pola w panelu właściwości: źródło, fazę oraz własną szynę N — ustawia je grzebień. Tymi parametrami można zarządzać wyłącznie za pomocą panelu grzebienia — zapobiega to niespójności stanu. Zablokowane pola wyświetlają znacznik "zarządzane przez grzebień". Urządzenia zasilane z grzebienia wyjściowego nie blokują własnych pól.

Gdy zmienisz zasilanie grzebienia (za pomocą panelu grzebienia), wszystkie elementy są automatycznie przypisywane do nowego urządzenia nadrzędnego.

Kaskada fazowa#

Grzebienie fazowe automatycznie układają wzór pomijania — pomijają miejsca między wyłącznikami różnych faz. Na przykład w mieszanej grupie 1P/3P: 1P na L2 + 3P (L1L2L3) + 1P na L3 — grzebień prawidłowo łączy tylko odpowiednią fazę każdego wyłącznika, bez zwarcia sąsiednich.

Grzebień jest rysowany w rzeczywistych wymiarach z katalogów — jedna odlewana obudowa nad modułami bez przerw, z kolorowymi pierścieniami faz i wartością znamionową na obudowie. Grzebień pod urządzeniami jest lustrzanym odbiciem górnego. Grzebień bez przypisanego zasilania jest oznaczony żółtym „?”. Przewód, który przecina grzebień, jest widoczny na nim.

Zasilanie z innej szyny#

Grzebień na jednej szynie może być zasilany z wyłącznika na innej szynie (lub z szyny N oddzielnie od grzebienia). Wyłącznik zasilający i grzebień nie muszą znajdować się na tej samej szynie.

Kaskada N (grzebień z grzebienia)#

Grzebień N może być zasilany nie tylko z szyny N, ale także z innego grzebienia N — kaskada między szynami, aby zmniejszyć liczbę przewodów w rozdzielnicy.

Wejście i wyjście#

Wyłącznik może mieć dwa grzebienie jednocześnie po różnych stronach:

• Wejście (góra) — zastępuje przewody od urządzenia nadrzędnego
• Wyjście (dół) — zastępuje przewody do urządzeń podrzędnych

Panel właściwości#

Kliknięcie obudowy grzebienia zaznacza go i otwiera panel po prawej stronie:

• Etykieta — dowolna nazwa (na przykład "Grupa oświetleniowa")
• Rola — wejście lub wyjście
• Przewody — które fazy przenosi grzebień
• Ith — znamionowa wytrzymałość grzebienia (sprawdzana względem całkowitego obciążenia)
• Członkostwo — dodaj / usuń wyłącznik z grzebienia, filtr podzbioru (pokaż tylko członków)
• Podziel / Połącz — podziel duży grzebień na mniejsze lub połącz sąsiednie
• Numer katalogowy — numer producenta do zestawienia materiałów
• Usuń — przywraca pojedyncze przewody

Menu kontekstowe#

Kliknięcie prawym przyciskiem myszy na wyłączniku otwiera menu działań (zobacz „Karta urządzenia i menu działań”), w którym zebrane są działania grzebienia:

• Szyna grzebieniowa, Szyna grzebieniowa N, Szyna grzebieniowa wyjściowa — utwórz nowy grzebień
• Dodaj do szyny grzebieniowej — jeśli wyłącznik znajduje się obok istniejącej
• Rozbij szynę grzebieniową tutaj — podziel na mniejsze grupy
• Połącz z szyną grzebieniową — jeśli obok jest zgodny grzebień o tych samych przewodach i kierunku zasilania
• Usuń z szyny grzebieniowej / Usuń szynę grzebieniową

Automatyczna adaptacja grzebienia#

Gdy parametry wyłącznika ulegną zmianie, grzebień dostosowuje się automatycznie:

• Odwrócenie (zmiana kierunku zasilania) — wyłącznik jest usuwany z niezgodnego grzebienia
• Zmiana połączenia (1P → 3P) — sprawdzana jest zgodność; w przypadku niezgodności wyłącznik opuszcza grzebień
• Przeniesienie na inną szynę — automatyczne usunięcie z grzebienia
• Zmiana urządzenia nadrzędnego na niezgodne — wyłącznik jest usuwany z grzebienia
• Przy każdej takiej akcji pojawia się komunikat toast na dole ekranu z nawigacją do przyczyny

Zasady walidacji#

Grzebień wymaga:

• Co najmniej 2 wyłączników
• Wszystkie na tej samej szynie DIN
• Wspólnego urządzenia nadrzędnego
• Identycznych przewodów (faz)
• Tego samego kierunku zasilania
• Braku nakładania się z innymi grzebieniami po tej samej stronie

Wskaźnik walidacji#

Pod paskiem narzędzi, nad płótnem, biegnie pasek kontroli:

• 🔴/🟡/🔵 liczniki — liczba błędów bezpieczeństwa, problemów i zaleceń. Kliknięcie paska rozwija listę kontroli nad płótnem; wysokość listy można zmienić, przeciągając jej dolną krawędź, a stan otwarcia jest zapamiętywany
• 🟢 Wszystko dobrze — nie ma problemów, a pasek nie jest klikalny
• Sprawdzenia niedostępne — dla rozdzielnicy zapisanej nowszą wersją aplikacji: kontrole są wyłączone, a kliknięcie paska wyjaśnia dlaczego

Obok znajduje się chip aktywnego zestawu norm sprawdzeń (na przykład „IEC 60364”): kliknięcie otwiera ustawienia rozdzielnicy w sekcji „Walidacja”. Na liście kontrole są pogrupowane: Bezpieczeństwo, Problemy, Zalecenia. Wiersz ma „✓ Napraw”, jeśli istnieje automatyczna poprawka, „→ Przejdź” do urządzenia lub „⚙ Ustaw.”; kliknięcie wiersza rozwija szczegóły i odnośnik do normy.

Na telefonie pod paskiem narzędzi znajduje się przycisk z licznikami (lub „Wszystko dobrze”); otwiera on dolny panel „Kontrole” z tą samą listą.

Kolumna narzędzi#

Po lewej stronie płótna znajduje się pionowa kolumna narzędzi. Na górze są przycisk palety (ukryj/pokaż, **Ctrl+**) i przycisk panelu „Potencjały” (**L**). Pod nimi są tryby kursora, każdy z własnym klawiszem (klawisze działają także w nielacińskim układzie klawiatury):

Klawisz	Tryb	Co robi
V	Zaznaczanie	Wybierz urządzenie lub przewód, przeciągnij je, otwórz jego właściwości (domyślny)
H	Ręka	Przesuwaj płótno przeciąganiem bez dotykania urządzeń (przytrzymanie Spacji to tymczasowa ręka)
W	Tryb okablowania	Przyciemnia urządzenia i szyny, pozostawia przewody (także Alt+W)
P	Sonda	Sprawdzenie ciągłości potencjałów
N	Numeracja	Numery węzłów na płótnie
R	Linijka	Pomiar odległości
D	Szyny	Zarządzanie szynami (zobacz „Tryb Szyn (D)”)

Po zmianie trybu na kilka sekund pojawia się na płótnie podpowiedź z nazwą narzędzia. Esc cofa o jeden krok: odkłada urządzenie „z ręki”, czyści pomiar i izolację, czyści zaznaczenie szyny, a następnie przywraca tryb „Zaznaczanie”. Na telefonie tryby wybiera się przyciskiem trybu na pasku narzędzi — otwiera on arkusz „Narzędzia”.

Panel „Potencjały”#

Panel otwiera przycisk „Potencjały” (L); zbiera filtry płótna i listę potencjałów rozdzielnicy:

• Klasy — filtr faz „Wszystkie / L1 / L2 / L3” (fazy pojawiają się tylko w rozdzielnicy trójfazowej) oraz przełączniki N i PE, które ukrywają lub pokazują odpowiednie szyny i przewody
• Źródła — filtr według źródła zasilania (jeśli rozdzielnica ma kilka źródeł): pokazuje odbiorniki jednego dostawcy, pozostałe blakną; urządzenia za SZR są pokazane z podpisem „przez …”
• Lista potencjałów — pogrupowana według L1/L2/L3/N/PE: oznaczenie (na przykład L1-1), skąd i dokąd, szyny i liczba przewodów. Kliknięcie wiersza izoluje ten potencjał na płótnie, drugie kliknięcie czyści izolację; ↑/↓ — poprzedni/następny

Gdy panel jest zamknięty, a któryś filtr jest włączony, na płótnie widoczna jest pastylka „Pokazano: …” — kliknięcie otwiera panel, „×” resetuje wszystkie filtry. Na telefonie panel otwiera osobny przycisk „Potencjały” na pasku narzędzi i zajmuje dolną połowę ekranu.

Sonda i numeracja#

Sonda (P) — kliknij przewód, a podświetli się cały jego potencjał (wszystkie połączone z nim przewody i zaciski). Drugi punkt to sprawdzenie ciągłości: edytor mówi, czy jest to jeden potencjał, czy różne. Aparat łączeniowy jest granicą potencjału nawet gdy jest załączony (zgodnie z rysunkiem). Przewód obwodu sterowania nie należy do potencjałów siłowych (L, N, PE). Wejście w ten tryb otwiera panel „Potencjały”.

Numeracja (N) — pokazuje numery węzłów na płótnie (L1-2, N-3…), jak na schemacie połączeń. Kliknięcie numeru izoluje ten potencjał.

Linijka#

Linijka (R) — przeciągnij od punktu do punktu, a edytor pokaże odległość w milimetrach i modułach oraz Δx/Δy. Linijka przyciąga się do końców przewodów i szyn; Shift — tylko poziomo lub pionowo, Alt — bez przyciągania. Odległości pionowe są liczone według rozstawu szyn.

Tryb przewodów#

Tryb przewodów to specjalny tryb wizualizacji pokazujący wszystkie przewody na rozdzielnicy. Przełącz go klawiszem W lub ⌨️ Alt+W, albo przyciskiem „Tryb okablowania” w kolumnie narzędzi (na telefonie — w arkuszu „Narzędzia”).

Filtry faz oraz N i PE znajdują się teraz w panelu „Potencjały” — użyj ich, aby ukryć odpowiednie przewody i sprawdzić konkretne obwody.

Stan ustawień wyświetlania (widoczność diamentów, tryb etykiet) jest zachowany przy przełączaniu trybu przewodów – nie trzeba go włączać ponownie za każdym razem.

W trybie przewodów kliknięcie szyny lub grzebienia otwiera panel właściwości; kliknięcie pustego miejsca zamyka każdy panel i czyści zaznaczenie.

Panel „Edytor przewodów” (po prawej) zawiera sekcje w kolejności od najczęściej używanych:

• Wyświetlanie — dwa główne przełączniki:
  • Wszystkie diamenty — pokaż/ukryj punkty edycji na wszystkich przewodach jednocześnie
  • Etykiety przewodów — tryby etykietowania z podpowiedzią aktywnego trybu: Wył. / Przewody (numer bieżący W001) / Zaciski (adres przeciwległego zacisku QF1:2) / Węzły (jeden potencjał = jeden numer L1-1, jak na schemacie połączeń). W trybie „Węzły” kliknięcie przewodu podświetla cały węzeł ekwipotencjalny (wszystkie zaciski o tym samym potencjale); do sprawdzania ciągłości służy osobne narzędzie „Sonda”
• Wybrany przewód / Zaznaczenie — informacje o wybranym przewodzie (faza, trasa, od→do) lub o zaznaczonej grupie, z przyciskami do resetowania korekty i czyszczenia zaznaczenia
• Korekty ręczne — zwijana lista wszystkich przewodów z ręczną korektą trasy. Każda pozycja pokazuje kolorową kropkę, fazę oraz od→do. Kliknięcie wybiera przewód na płótnie; przycisk ↺ resetuje indywidualną korektę
• Kable — przegląd wszystkich kabli na rozdzielnicy (urządzeń, grzebieni i szyn) ze znacznikami stanu (✓ Auto / ⚠ Za mały / ✎ Ręcznie / Bez obliczeń — z powodem), filtrem (Wszystkie / Auto / Za małe / Ręcznie / Bez obliczeń), przyciskiem „Przyjmij zalecenia (N)” dla kabli o zbyt małym przekroju oraz „Przełącz kable urządzeń na auto” (zasilanie grzebieni i szyn nie jest zmieniane). Kliknięcie wiersza otwiera edytor wbudowany (jeden na raz) z podświetleniem przewodów na płótnie; Esc go zwija. Szczegóły — w System kablowy
• Standard kolorystyczny — wybór palety (IEC, legacy, NEC, ElectroBoard Classic) w kompaktowej siatce 2×2
• Grubość przewodów — 5 ustawień wstępnych (cienki → gruby) dla wizualnej grubości linii na płótnie. Przydatne przy drukowaniu rozdzielnic z wieloma obwodami, gdzie cienkie linie nachodzą na siebie
• Długości przewodów — kalkulator długości oparty na rzeczywistej geometrii tras. Pokazuje podział na fazy (L1/L2/L3/N/PE) z liczbą przewodów i długością każdej. Obsługuje naddatek montażowy (+10/15/20%). Kliknięcie fazy rozwija poszczególne przewody z ich długościami
• Odstęp szyn — suwak od 10 do 50 cm skalujący wyświetlanie SVG fizycznej odległości między szynami DIN
• Podpowiedzi — zwijany akordeon ze skrótami klawiszowymi i wskazówkami

Aby zmienić trasę przewodu, przeciągnij diamenty (◆) na przewodach: diament poziomy — góra/dół, pionowy (↔) — lewo/prawo.

Zaznaczanie i etykietowanie przewodów#

• Kliknięcie przewodu — zaznacza go (jest podświetlony jaśniej, reszta przyciemniona). Przy każdym połączeniu pojawia się oznaczenie (np. W001/A3:2)
• Ponowne kliknięcie zaznaczonego przewodu — resetuje jego ręczną trasę do automatycznej
• Shift+kliknięcie — dodaje/usuwa przewód z grupy zaznaczenia. Resetowanie ręcznej trasy dotyczy całej grupy jednocześnie
• Tab / Shift+Tab — przenosi fokus między przewodami z automatycznym przewinięciem do wybranego

Cofnij/Ponów tras#

Ręczne zmiany trasy (przeciąganie diamentów) obsługują Ctrl+Z / Ctrl+Y — tak samo jak dodawanie i usuwanie urządzeń.

[zrzut ekranu: Tryb przewodów z panelem edytora przewodów]

Minimapa#

Po przybliżeniu w dużych rozdzielnicach (3+ szyn) w prawym dolnym rogu pojawia się minimapa — miniatura całej rozdzielnicy z prostokątem oznaczającym aktualnie widoczny obszar.

• Kliknięcie minimapy — natychmiast przenosi widok do wybranego punktu
• Przeciąganie — płynna nawigacja po rozdzielnicy
• Zmiana rozmiaru — przeciągnij krawędź minimapy, aby ustawić dogodny rozmiar (S/M/L/XL)
• Minimapa chowa się automatycznie, gdy cała rozdzielnica jest widoczna na ekranie

---

Pasek narzędzi — szczegółowo#

Na komputerze pasek narzędzi to jeden wiersz, od lewej do prawej: znacznik projektu, ↩ Cofnij i ↪ Ponów, przełączniki Iₖ (prądy zwarciowe) i Kv (współczynnik jednoczesności), wskaźnik obciążenia wejścia, „Udostępnij”, „Eksport ▾” (PDF rozdzielnicy / Opisy / Schemat EPS) i „⋯” — menu aplikacji. W wąskim oknie niektóre przyciski pokazują tylko ikony, a „Kv” chowa się w osobnym menu „⋯”. Na urządzeniach mobilnych pasek narzędzi ma dwa wiersze (zobacz „Interfejs mobilny”).

Ustawienia rozdzielnicy, tryb okablowania i filtry nie znajdują się na pasku narzędzi: ustawienia są w prawym panelu, gdy nic nie jest zaznaczone (zobacz „Ustawienia rozdzielnicy”), tryb okablowania — w kolumnie narzędzi, filtry — w panelu „Potencjały”. Przyciski konsultanta AI i zgłoszeń znajdują się przy prawej krawędzi płótna.

Język przycisków#

Pasek narzędzi ma prostą gramatykę. Gdy ją poznasz, odczytasz każdy przycisk, nawet nieznany:

• Brak ramki oznacza akcję: naciskasz, wykonuje się, gotowe. Cofnij ↩ i Ponów ↪ to akcje. Są przyciemnione, gdy nie ma nic do zrobienia.
• Ramka oznacza przełącznik: utrzymuje stan. Iₖ i Kv to przełączniki. Aktywny przełącznik jest zabarwiony na swój kolor.
• Pionowa kreska oddziela akcje od przełączników.

Każdy przycisk wyjaśnia się sam: najedź kursorem, aby zobaczyć podpowiedź na komputerze, lub przytrzymaj na ekranie dotykowym, aby wyświetlić jego nazwę.

Wskaźnik zapisu#

W znaczniku projektu, obok nazwy, znajduje się kolorowa kropka (podpowiedź mówi, co oznacza):

• 🟢 Zielona — wszystkie zmiany są zapisane
• 🟡 Żółta — zapisywanie...
• 🔴 Czerwona — błąd zapisu lub brak połączenia (zmiany są zapisane lokalnie i zostaną zsynchronizowane po przywróceniu połączenia)

Obciążenie zasilania#

Wskaźnik obciążenia pokazuje stosunek całkowitego obciążenia do mocy przyłączeniowej:

• Do 70% — normalna praca
• 70–90% — uwaga, zbliżanie się do limitu
• Powyżej 90% — przeciążenie

Kropka pojawia się obok niego tylko wtedy, gdy kontrole znalazły coś wartego uwagi. Na czystej rozdzielnicy nie ma żadnej kropki.

Bilans faz#

Na szerokim ekranie podział na fazy jest widoczny od razu na pasku narzędzi; na węższym kliknięcie (lub dotknięcie) wskaźnika obciążenia otwiera pełny podział:

• Zasilanie — całkowita moc i prąd.
• Na fazę — dla L1, L2 i L3, najpierw prąd; kliknięcie jednostek przełącza A / kVA (wybór jest zapamiętywany).
• Bilans faz — jak równomiernie rozłożone jest obciążenie. Pokazuje niezrównoważenie w procentach i wskazuje najbardziej obciążoną fazę. Gdy niezrównoważenie jest zbyt duże, podpowiedź sugeruje, z której fazy przenieść część obciążeń.
• Przejdź do kontroli — przeskakuje do listy ustaleń.

Progi niezrównoważenia pochodzą z zestawu norm sprawdzeń rozdzielnicy (patrz „Ustawienia rozdzielnicy”), więc są zgodne z tym, co raportuje panel Walidacji. W rozdzielnicy jednofazowej sekcja bilansu w ogóle nie jest wyświetlana.

Prądy zwarciowe (Iₖ)#

Przycisk Iₖ otwiera panel „Prądy zwarciowe” w prawym panelu (na telefonie — dolny arkusz). Na górze jest podsumowanie rozdzielnicy: „Bezpieczne”, „Warunkowo bezpieczne” lub „Wymaga uwagi”, z liczbą problemów, ostrzeżeń i urządzeń warunkowo OK. Poniżej urządzenia są pogrupowane:

• Problemy — pełne karty: dla każdej osi — Wyłączenie (Zs) (czy zabezpieczenie zadziała w wymaganym czasie) i Zdolność (Icu) (czy urządzenie wytrzyma prąd zwarciowy), wyjaśnienie prostym językiem oraz podpowiedzi, co zrobić (na przykład wskazać rzeczywiste źródło lub zmierzyć impedancję pętli)
• Ostrzeżenia — każde urządzenie zajmuje jeden wiersz podsumowania, ze szczegółami rozwijanymi po kliknięciu; po prawej jest działanie („Podłącz urządzenie →”, „Ustaw długość →”, „Poprawić długość →” lub „Przejdź do urządzenia →”)
• Warunkowo OK — zwinięta sekcja z urządzeniami, które przechodzą; domyślnie rozwinięta tylko wtedy, gdy nie ma problemów ani ostrzeżeń

Pod listą znajduje się sekcja „Szyny i grzebienie” (jeśli są dla nich ustalenia). Liczby z rzeczywistymi limitami są pokazywane w wierszach dowodowych, na przykład Zs 2,10 Ω > 1,53 Ω; najedź (lub przytrzymaj) na Zs, Ik, Ia lub Icu, aby zobaczyć, co oznacza.

Jeśli źródło zwarciowe nie zostało zadeklarowane, panel ostrzega, że oblicza na podstawie typowych wartości sieci i oferuje „Wskaż źródło zwarciowe →” — wartości oznaczone gwiazdką * są przyjętymi domyślnymi.

Menu aplikacji (⋯)#

Skrajny prawy przycisk paska narzędzi „⋯” (na telefonie — ≡) otwiera menu aplikacji:

• Zainstaluj — zainstaluj ElectroBoard jako aplikację (tylko gdy przeglądarka to oferuje)
• Motyw — kliknięcie wiersza przełącza między motywem jasnym i ciemnym
• Język — wybór języka interfejsu (lista z flagą i rodzimą nazwą języka)
• Wesprzyj projekt
• Dokumentacja — otwiera tę dokumentację w języku interfejsu w nowej karcie
• Do strony głównej — powrót na stronę główną serwisu (jeśli są niezapisane zmiany offline, edytor prosi o potwierdzenie)

Na telefonie to samo menu zawiera także Eksport (PDF rozdzielnicy / Opisy / Schemat EPS) i „Ustawienia rozdzielnicy”.

Pasek stanu#

Na dole edytora na komputerze znajduje się pasek stanu: oznaczenie normy, zajętość każdej szyny w modułach, podpowiedź skrótów klawiszowych i wersja aplikacji (na przykład „v2.0.0 beta”) — kliknięcie jej otwiera listę zmian. Na telefonie pasek stanu nie jest wyświetlany.

Interfejs mobilny#

Na urządzeniu mobilnym interfejs jest dostosowany:

• Pasek narzędzi — dwa wiersze. Górny: znacznik projektu (nazwa + kropka zapisu; dotknięcie otwiera arkusz „Projekt” z polem nazwy, „Zmień nazwę”, „Moje projekty” i plikiem .eboard), Udostępnij, menu aplikacji ≡. Dolny: szyna narzędzi.
• Szyna narzędzi przewija się w bok: ↩ ↪, przycisk trybu (pokazuje ikonę bieżącego trybu i otwiera arkusz „Narzędzia” ze wszystkimi trybami), Iₖ, Potencjały, Kv. Jej prawa krawędź ma gradient i znaczek „›” — wskazówkę, że dalej są kolejne przyciski.
• Przypięty klaster po prawej stronie nie przewija się: znacznik obciążenia i + Dodaj. W trybie okablowania zmieniają się na ⚙ Okablowanie i Gotowe, a w trybie „Szyny” — na Gotowe.
• Kontrole — przycisk z licznikami pod paskiem narzędzi otwiera dolny panel „Kontrole”
• Paleta — dolny arkusz „Komponenty” z wyszukiwarką i chipami grup; dotknięcie urządzenia bierze je „do ręki” (zobacz „Dodawanie urządzeń”)
• Karta urządzenia — dotknięcie urządzenia otwiera na dole kartę z przyciskami „Właściwości”, „Działania”, „Zaciski” (zobacz „Karta urządzenia i menu działań”)
• Panel właściwości — dolny arkusz (dynamiczna wysokość: domyślnie 40vh, do 85vh po rozwinięciu)
• Panel okablowania, panel prądów zwarciowych i ustawienia rozdzielnicy — również dolne arkusze, z tymi samymi gestami
• Panel „Potencjały” — zajmuje dolną połowę ekranu i nie zasłania rozdzielnicy całkowicie
• Szafka odbiorników — zastępuje panel właściwości w tym samym dolnym arkuszu
• Lista projektów — nakładka na pełnym ekranie
• Przeciąganie — przytrzymaj urządzenie lub wiersz palety i przeciągnij palcem
• Przyciski AI i zgłoszeń automatycznie ukrywają się, gdy zaznaczone jest urządzenie lub otwarty jest jakikolwiek dolny arkusz — aby nie zasłaniać rozdzielnicy
• Pasek stanu (skróty klawiszowe, szyny, wersja) jest ukryty na urządzeniu mobilnym

Dolny arkusz — gesty#

Wszystkie panele w dolnym arkuszu (paleta, właściwości, działania, grzebień, szyna, odbiorniki, okablowanie, prądy zwarciowe, kontrole, ustawienia rozdzielnicy) obsługują ten sam zestaw gestów:

• Uchwyt przeciągania (poziomy pasek u góry) — przeciągnij, aby zmienić wysokość
• Strefy zatrzaskiwania — po puszczeniu panel automatycznie zatrzaskuje się w jednej z pozycji:
  • ≤14vh — panel zamyka się
  • 14–60vh — wraca do domyślnej (40vh)

  • 60vh — rozwija się do maksimum (85vh dla właściwości, 75vh dla grzebienia/szyny)

• Przesunięcie w dół, aby zamknąć — przeciągnij w dół do 14vh, aby zamknąć
• Kliknięcie tła — kliknięcie na przyciemnionym tle również zamyka panel
• Świadomość klawiatury — gdy otworzy się klawiatura wirtualna (np. w polu wyszukiwania palety), panel automatycznie unosi się nad nią za pomocą interfejsu API visualViewport

---

Motyw interfejsu#

ElectroBoard obsługuje dwa motywy:

• 🌙 Ciemny — domyślny, zoptymalizowany do długich sesji pracy
• ☀️ Jasny — domyślny w systemie Windows 11, wygodny w jasnym oświetleniu biurowym

Przełącznik motywu znajduje się w menu aplikacji („⋯”, na telefonie ≡) → wiersz „Motyw”. Stan jest zapisywany między sesjami.

Szczegóły:

• Chrom paska narzędzi (górny pasek z przyciskami) jest ciemny w obu motywach. To decyzja projektowa wzorowana na profesjonalnych narzędziach CAD (Photoshop, Figma, Fusion 360): kontrastowy pasek sterowania wizualnie oddziela obszar roboczy od interfejsu
• Obszar roboczy jest jasny w obu motywach (jak kartka papieru — konwencja CAD)
• Paleta, panel boczny i okna dialogowe dostosowują się do motywu
• Kolory faz (L1/L2/L3/N) są niezmienne zgodnie z normą IEC 60445
• Role źródeł zasilania mają niezmienne kolory (sieć = niebieski, generator = bursztynowy, falownik = fioletowy itd.)

Domyślnie używany jest motyw systemowy. Przy pierwszym kliknięciu przełącznik blokuje się na wybranej opcji.

---

Znacznik projektu#

Po lewej stronie paska narzędzi znajduje się jedna kontrolka: logo + nazwa projektu + kropka zapisu + ▾. To jedyny punkt wejścia do wszystkiego, co dotyczy projektu. Kliknięcie otwiera menu (na telefonie — arkusz „Projekt” z polem nazwy):

• Moje projekty — przejdź do innej rozdzielnicy (także Ctrl+O)
• Zmień nazwę — nazwa zamienia się w pole edycji; Enter zatwierdza, Esc anuluje. Szybki klawisz to F2
• Zapisz .eboard / Otwórz .eboard — plik projektu

Ani pojedyncze, ani podwójne kliknięcie nazwy nie uruchamia zmiany nazwy — robi to tylko „Zmień nazwę” lub F2.

Przełączanie między projektami#

Naciśnij ⌨️ Ctrl+O lub wybierz „Moje projekty” w znaczniku projektu, aby otworzyć listę projektów. Tutaj możesz:

• Przejść do innego projektu
• Utworzyć nowy projekt
• Usunąć projekt (z potwierdzeniem)

💡 Autonazwa: jeśli pozostawisz pole nazwy puste podczas tworzenia nowego projektu, nazwa zostanie wygenerowana automatycznie — „Nowa rozdzielnica", „Nowa rozdzielnica (2)", „Nowa rozdzielnica (3)" itd. (używany jest pierwszy wolny numer). Przydatne, gdy trzeba szybko utworzyć rozdzielnicę do testu lub szkicu.

Ustawienia rozdzielnicy (⚙)#

Na komputerze ustawienia rozdzielnicy to prawy panel w stanie „nic nie zaznaczono”: kliknij puste miejsce na płótnie, a po prawej pojawią się „Ustawienia rozdzielnicy”. Panel można zwinąć do wąskiego paska przyciskiem „Zwiń panel” i rozwinąć z powrotem. Na telefonie ustawienia otwierają się z menu aplikacji ≡ → „Ustawienia rozdzielnicy”. Tutaj prowadzą też chip zestawu norm sprawdzeń i podpowiedź „Wskaż źródło zwarciowe →”.

Parametry są pogrupowane w sekcje:

• Sieć — Preset (typowa konfiguracja; „Własna”, jeśli zmieniłeś parametry), Fazy (1-faz / 3-faz; 2-faz, gdy zestaw norm na to pozwala lub rozdzielnica jest już dwufazowa), Napięcie, Uziemienie (TN-C-S / TN-S / TN-C / TT / IT), Rozdział PEN (w rozdzielnicy lub na wejściu — dla TN-C-S), Częstotliwość; pod nimi — napięcie fazowe i międzyfazowe
• Walidacja — wiersz „Normy”: Ukraina (ukraińskie normy krajowe) lub IEC (IEC 60364). Zestaw norm określa, według jakich norm sprawdzana jest rozdzielnica i do jakich dokumentów odnoszą się ostrzeżenia. Dopóki zestaw norm nie zostanie wybrany jawnie, jest zakładany na podstawie języka interfejsu — notatka o tym; kliknij potrzebny zestaw norm, aby go potwierdzić. Jeśli zmiana zestawu norm ukryłaby część ostrzeżeń, edytor najpierw podaje ich liczbę i prosi o potwierdzenie
• Moc — moc przyłączeniowa w kW lub A (do sprawdzenia przeciążenia wejścia)
• Ułożenie — temperatura otoczenia i „Obwodów w wiązce” (1–50) dla współczynnika korekcyjnego obciążalności
• Źródło zwarciowe — nieznane / zmierzone Ze / prąd zwarciowy na wejściu / transformator (zobacz Automatyczne sprawdzanie)

Sekcje „Moc”, „Ułożenie” i „Źródło zwarciowe” są zwinięte, dopóki nic w nich nie ustawiono; po zwinięciu nagłówek pokazuje podsumowanie (na przykład „15 kW · 25 A” lub „— nie podano”).

Wskaźniki wizualne na urządzeniach#

• Ikona roli źródła: nad korpusem urządzenia pełniącego rolę źródła (falownik, fotowoltaika, generator, akumulator, UPS) wyświetlana jest ikona emoji roli. Pozwala wizualnie odróżnić punkt zasilania od zwykłych urządzeń. Dla źródła sieciowego i „inne" ikona nie jest rysowana.
• Oznaczenie trybu 2P: dla wyłącznika nadprądowego/bezpiecznika/stycznika/przekaźnika czasowego/odłącznika w wariancie 2P, oznaczenia faz w korpusie dokładnie odpowiadają konfiguracji biegunów: tryb L+N → jeden znacznik L (N nie jest wyświetlany jako faza), tryb L1+L2 → dwa znaczniki, L1 i L2.